Sunday, July 21, 2013

فیلم پیشنهادی

درست که من از بیشتر فیلم‌های محمدرضا فروتن خوشم میاد، ولی فیلم «دیگری»ش یک چیز دیگری بود. گاهی احساس می‌کنم نیاز دارم فیلم‌های فقیرانه تماشا کنم. مثل همین «دیگری». یه روستایی باشه، یه شهرندیده‌هایی، یه وانتی و یه نون‌پنیر‌هندونه‌ای. و بی‌پولی دائمی. واقعاً حُسن سینمای ایران به این هست که می‌شه گاهی توش فیلمی ساخت که زیاد هم مناسب زمانه نباشه، اما بازم مخاطب رو ارضا کنه. منظورم اینه که فیلم‌های غیردیکته‌شده‌ی زیادی از زیر دست کارگردان‌ها و فیلم‌نامه‌نویس‌هامون در می‌رن. بعضی وقت‌ها می‌تونی با آسودگی خیال بشینی یک فیلمی رو ببینی و بگی که آره آقاجونِ من، تو این دوره و زمونه دیگه کسی این‌طوری تن به بدبختی نمی‌ده، اما بازم این حق رو برای خودت قائل هستی که از فیلم غیرواقع‌گرایانه‌ت لذت ببری.

پی‌نوشت. البته بگم ها، این فیلم از منظر فقری که نشون می‌ده غیرواقع‌گرایانه نیست. قسمت غیرواقع‌گرایانه‌ش تیکه‌ی آخرِ آخرشه که تعریف نمی‌کنم لوث نشه.

 

designer : www.bloggeruniversity.blogspot.com