Saturday, April 7, 2012

از حسرت‌هایم حرف می‌زنم

آدم باید زندگی رو آروم آروم بکنه.
مثلاً: ساعت ۹ و نیم صبح آروم آروم از توی تختت بیای بیرون. صبحانه‌ی ملایمی در حد چای و کیک خونگی بخوری. بعد بشینی پشت لپ‌تاپت و یک ساعت وبلاگ زن‌های خونه‌دار آروم رو بخونی. بعد بری ناهار یک غذای من‌درآوردی آسون درست کنی. بعد ظهر بشه. ناهارت رو بخوری. یه قهوه یا چای سبز بخوری که خواب از کله‌ت بپره و ظهر چرت نزنی. بعد بری توی خیابون. هوا آفتابی ولی خنک باشه. یک ذره راه بری توی خیابون‌ها. از این مغازه به اون مغازه بشی و این طرف و اون طرف قفسه‌های خوراکی رو سرک بکشی. بعدش آهسته آهسته برگردی خونه. هنوز هوا روشن باشه. صدای پرنده‌ها بیاد. بری توی آشپزخونه یک کیک یا شیرینی یا بیسکویت جدید با استفاده از خریدهای ظهرت درست کنی. بعد لم بدی روی مبل و یه کتابی بخونی، فیلمی ببینی، وبلاگی بخونی. بعد هوا که تاریک شد دوستات و دوست‌پسرت زنگ بزنن باهاشون بری بیرون.
کار هم نداشته باشی. درس هم نداشته باشی.
عجب زندگی خوبی می‌شه پسر!
زندگی رو باید این‌جوری کرد: آروم آروم و سر فرصت.

 

designer : www.bloggeruniversity.blogspot.com