Friday, May 21, 2010

الوین استریت ۷۳ ساله، سوار بر ماشین چمن‌زنی‌اش، ۳۹۰ کیلومتر می‌رود تا به برادر ۸۰ ساله‌اش در ایالتی دیگر در امریکا، که به تازگی سکته کرده، سر بزند.
۱۰ سال است با هم حرف نزده‌اند.
جاده‌های هر دو فیلم دیوید لینچ که در این دو روز دیده‌ام انگار عین هم هستند. اما بزرگراه گم‌شده فیلم آدمی افتاده در سرعت است و داستان استریت درست برعکس آن.
دومی را بیشتر دوست داشتم.
Just what I needed
انگار یک قسمت من که حوصله‌ی این زندگی را نداشت ارضا شد.

شب‌ها اما فیلم‌های پرسرعت و موسیقی متن دیوید باوئی بیشتر می‌چسبند.
آهنگ لینک پیش خیلی خوبه، خیلی. دختره‌ی توی بزرگراه گم‌شده هم لقب سگزی‌ترین زن فیلم‌ها را به خود اختصاص می‌دهد، البته آن‌جایی که موهایش مشکی است.

 

designer : www.bloggeruniversity.blogspot.com