Wednesday, March 24, 2010

صورتی دست از سرم بردار

انقدر بدم میاد از این دونات‌های رنگی‌رنگی بیخود بی‌مزه. از اون بچه‌خرکن‌ها که بچه‌هه از اون پایین پیشخون اشاره کنه به مامانش: مامان از اون صورتی‌ها بگیر!‌از اون قرمزا بگیر! از اون اسمارتیزیا بگیر!
آخه مگه بچه‌بازیه؟‌مگه تابلو نقاشیه؟ رنگ می‌زنید توی دونات مردم که چی بشه؟ دونات باید ساده باشه. باید کرم بوستون باشه، یا حلقوی ساده باشه، یا شکلاتی کرم‌دار باشه، یا شکلاتی ساده باشه، یا چه می‌دونم دیگه نهایتش همراه شیره‌ی درخت افرا که توی کانادا خیلی مرسومه باشه.
اگه دست من باشه همه‌ی اون آشپزهایی رو که دونات رنگ‌‌ و وارنگ بچه‌خرکن می‌پزن و می‌ذارن توی ویترین و فکر می‌کنن خیلی هنر کردن سر به نیست می‌کنم.
البته من بچه که بودم هم انقدر خر نبودم و هیچ‌وقت نه از رنگ صورتی، نه از شکلات صورتی، نه از کیک صورتی خوشم نمیومد. من همیشه عاقل بودم و می‌فهمیدم کدوم خوردنی‌ای مصنوعی هست و کدوم شکلاتی یا وانیلی. خواهرم البته دور از جون شما خیلی خر می‌شه سر این چیزا. همیشه می‌ره صورتی‌ترین خوراکی موجود رو انتخاب می‌کنه.

 

designer : www.bloggeruniversity.blogspot.com