بزن زيرِ هر چه گفته‌ای
هرچه شنيده‌ای، هرچه ديده‌ای
هرچه خوانده‌ای، هرچه از هرچه از هرچه ....
بگو من نبودم و برای همیشه برو ....

سید علی صالحی

این شعر با این که خیلی هم قشنگه و آدم رو سر ذوق میاره، اما باعث شد من تازه بفهمم چرا افکار آدم‌ها رو معمولاً به دو دسته‌ی "شاعرانه" و "عاقلانه" تقسیم می‌کنند(هر چند تقسیم‌بندی کلاً چیز ِ درست و درمونی هم نباشد).
فکر کنم همین اغراق خیلی گنده‌ست که نمی‌تواند به واقعیت بپیوندد و پشتش هزار مانع و حصار وجود دارد. لااقل در دنیای ما که همچین امکانی وجود ندارد که بزنی زیر همه چیز و همه‌ی شواهد خودشان گور ِ خودشان رو گم بنمایند.
فکر کنم همین است که دوستان می‌گویند من فقط پشت ِ مغزم فعّال است و فعالیت آن هم که منحصر به رویاپردازی است.