Tuesday, September 30, 2008

حداقل‌اش اینه که، حالا دیگه تجربه‌م تو زندگی انقدری شده که بفهمم هیچ چیز به بدی این نیست که آدم بلندبلند فکر کنه که خیلی زیاد می‌فهمه (حالا تو دلش فکر کنه عیب نداره ها..)؛ اما با وجود این، احتمالش خیلی زیاده که اگه روزی روزگاری، شاعر معروفی شدم و کتاب شعرم به چاپ نهم رسید، با چند تا مصاحبه، گند بزنم به تصویری که مخاطب ازم توی ذهن‌اش ساخته. یعنی با شناختی که از خودم دارم، یه جاهایی احساس ِ خفنی از دماغ و گوشم خواهد زد بیرون و من خواهم رید.
به خودم این بار.

further reading

 

designer : www.bloggeruniversity.blogspot.com